अशी एकि राति

– सूर्या अशोक

 घराचे टेरेसाचेर फुलांझाडां पालचे मद्दें
पडलें दृष्टींतु तें काळें रूप तुजें
लांबता थंय मुकावेले विजे सरियेरी
उरफाटें, जशी काळके रातीचे काळे पाक्या वरी

आतांय तुजे चोंचींतु धरलेलें शिरपूट तें घट
आनी बेसला लागी, घालूक विसरून बोबाट
रडूक वा विलाप करूक अशक्त
तुजो तो मोगी गुंग बेसला एकटो, हा कष्ट!

काळका आनी उजवाडा चक्र घुंवत राबलें
उबचीं तुजीं मित्रां तुका वलय करताले
गाढ निद्रेंतु साकून तुका जागोवूक श्रम करी ते
तूं मू पडलेली बुडून निदेंतु सदाकाळाचे

एकदा जेन्ना हांव फुलां पळोवनु आनन्दित जातालीं
वा ताजो नाश करचे कीड्येंचेरी खतखतेतालीं
तेन्ना तूं आसताली माड्या पिड्यारी नम्राळी जावनु
लागी अपूरबाय करतालो तुका तुजो मोगी चोंचीन
एक नवे सुंदर संवसाराचो आरंभ पळोवनु
तुमचे दोगांचे खातीर संतोषान भरतालें मिजें मन

पुण आतां मिगेले फुल्लांचो तो झगझग गेला
जेन्ना साकून तुजें करपलेलें देह सरियेर लांबता
दिसता माका, तुजे कष्ट करूक समाप्त
पुण तूं तरी जाल्या केन्नाचीच मुक्त
नवे जीविताचे वज्यांतु साकून मू विमुक्त
तुजे तरणे भुजांचेर ना तर तें भार जातीत

नवे कुटुंबाक जावनु घोंटेर बांदतालो तो निसंशय
तुजो तो मोगी, माका काकुळट दिसलें अवश्य
तुजे खातीर, तूवें जागपाचे खातीर आशापूर्वक
राकतालो, ताजे लागी तूं उबून पावूक

भायर थंय विजेचे सरियेर लांबताली तूं
मिजो निश्वास दिसानदीस तूवें आयकलोच मूं
आनी अशी एकि राति आयली, मळब रडलेली
जेन्ना तुका तुजे आवयचे धन्य होंटींतु पावयली

(‘संबंद’ कविता संग्रहावेल्यान)

suryaashok1969@gmail.com

AKSHRA
error: Content is protected !!