आनी पोडोवं नाका देवा

– एन. बालकृष्ण मल्ल्या

आनी पोडोवं नाका देवा
असलो कंडणाधारी पाऊस
दुःखांतु बुडडून गेलीं आमीं
मरू भित्तेर आयला त्रास

(आनी पोडोवं नाका देवा
असलो मुसलाधारी पाऊस)

आनी किती करचें आमीं
जालें आमचें सर्वां नास
हात्तां किती व्हरलें गेलें
जोडल्लें पुराय मू खलास

(आनी पोडोवं नाका देवा
असलो धुवाँधारी पाऊस)

अशी कसलें केलें आमकां
जीवूंक तरी दीयना पाऊस ?
तुंटून गेलीं सपनां आमचीं
तुजे नांवान धरलो श्वास

(आनी पोडोवं नाका देवा
असलो आपत्कारी पाऊस)

आनी सोडोवं नाका देवा
धरणां धरिल्लो तो पावस
होळून गेलीं सोयरीं नातें
जीवूंक दिसना$त्तां खास

(आनी पोडोवं नाका देवा
असलो मारामारी पाऊस)

गळा पर्यान पाळां पावलीं
घरांतु दरयान केलो वास
गांवय शारय उदकांतु बुडलीं
आनी खंयसून धरूं आस ?

(आनी पोडोवं नाका देवा
असलो हाहाकारी पाऊस)

जाणंय आमीं केलें वायट
अशी केल्यार गावां नास
आनी तुजे हात्तांत पासो
तुजो खेळ म्हणललो रास

(आनी पोडोवं नाका देवा
असलो जीवनहारी पाऊस)

आनी तोडोव नाका देवा
राखून बेसलाय तुजे दास
भूंय तुजी धनी तुमीच
मोडांक पिसडून सूर्या हास

(आनी पोडोवं नाका देवा
असलो हुंवार, भारी पाऊस)

balak.mallya@gmail.com

 

AKSHRA
error: Content is protected !!