వికృతి

దేశరాజు

పసిపాప నవ్వింది
పుప్పొడి రాలింది

లేత పెదవి విచ్చింది
పాలోసుకుని వరికంకి పొంగింది

చిట్టిచిట్టి చేతులతో మబ్బుల్ని నిమిరింది
నీటి తడి నేలను తడిమింది

నింగి ఇంద్రధనస్సును ఎక్కుపెట్టింది
బోసి నోరు తొలి శబ్దం విడిచింది

నెలబాలుడికి అరికాలు తాటించింది
వెన్నెలసోన సొగసులిడిచి సోలిపోయింది

కిలకిలమని కనురెప్పలు అల్లార్చిచింది
రేయి పగళ్లకు కొత్త సమయాలు నిర్ణయించింది

పాపాయిని పెనవేసుకుంది ప్రకృతి
ప్రకృతికి ప్రాణ వాయువులు ఊదింది పాపాయి

-అవును, పిల్లలే ప్రకృతి, ప్రకృతే పిల్లలు
మనమే,
చేజేతులా వారిని మనుషుల్ని చేస్తాం

AKSHRA
error: Content is protected !!