रंग रंगयाळो सैम आमचो

  – लीलेश वासूदेव कुडाळकार

रंग रंगयाळो सैम आमचो
पांचवोचार सालू न्हेसल्या
रंग रंगयाळी जीण आमची
खोशयेचें कापड न्हेसल्या

दोंगरावयल्यान वोतपी झरो
शेतां भाटांची तान भागयता
दोळ्यांतल्यान देवपी दुकां
काळजातलें दूख व्हावयता

सड्या वयल्या दोंगरार आयज
सोनेरी चादर पसरल्या
जिणेतलीं रिती सुवात आयज
तुज्या यादीन भरून काडल्या

मळबांत उडपी सुकणे आयज
परक्या गांवांत वचूंक लागला
आंगणांत खेळपी धूव आयज
परक्या घरची लक्ष्मी जाल्या

सोबीतकायेन भरिल्लो सैम आयज
भुतकाळांत जमा जाला
मनीशपनाचें अतूट नातें आयज
पयश्यांचो खेळ जाला

shani.sidh@gmail.com

अदभूत ज्ञान

-थॉमस डिसौझा

मनशान रचयली गाडी
तिची ताच्या हातान नाडी
आत्मो पळून वसत म्हण
घेवून बसना बडी!

जिव दिवप आनी घेवप
तांचो घडवून हाडटाय मेळ
खंयसर आसता आत्मो?
हो तुमच्या हातांतलो खेळ

धा जणानी रचयलां ते
चुक म्हणप म्हळ्यार पाप
नाकी नव येता बाबा
तांकां दितां म्हळ्यार जाप

अदभुत विश्वा गुपीत
कळना कोण म्हान कलाकार
कशी रचता रचणा?
आनी आमकां दिता आकार

बिग बेंग थिअरी
विज्ञान सांगता वेगळेंच
चितूंक गेल्यार जिवीत
अदभूत आसा सगळें

thonikadsouza@gmail.com

 

म्हजी शाळा

   – सुरेश जयवंत नायक

भुरगेपणातले म्हज्या शाळेंतले दिस
याद खूsssब आयले म्हाका
गेल्लों खूब वर्सांनी गावांत म्हज्या
दिसली म्हजी ती शाळा म्हाका

जीर्ण अवस्थेत ती उबी आशिल्ली
म्हातारी जाल्ल्यान तशी जाल्ली
त्या शाळेंत शिकील्ल्या भुरग्यांची
शारांत वचून वस्ती जाल्ली

म्हातारपणातले दिस सारपी
त्या शाळेक, सगलेच विसरील्ले
नळे लोकांनी चोरुन व्हेल्ले
वणतीचे व्होडले,व्होडले कपचे गेल्ले

गणपती आनी सरस्वतीचे फोटो मात
खिळ्यांक उमकळील्ल्यान, साथ दिताले
शाळेक आशिल्यो दोनच कुडी
एक मास्तराची आनी दुसरी वर्गाची

लायनीन साकाचेर बसताले आमी
बिगर ते चौथी पर्यंत शिकले आमी
संडास नाशिल्ले,खेळआंगण नाशील्लें
आमकां ताचें पडुंकच नाशिल्लें

बाराखडी, अंकलिपी पाट जाल्ली
तोंडगणीत,कविता जीबेर आसताली
एकलोच मास्तर सगले विषय शिकयतालो
तोच सगल्यांचो गुरु आशिल्लो

मास्तराक सगले थर्त भिताले
वाटेर दिसल्यार, लिपून रावताले
आवय बापायची कागाळ नासताली
मास्तराची सगल्यांचेर नजर आसताली

चौथी आमची त्यावेळावयली
आयच्या धावेची सर ताची
ह्याच शाळेतल्यान घडलों हांव
पळौन तीची हालत रडलों हांव

शारांत येवन गांवच्या लोकांक भेटलों
सार्वजनीक होल थंय बांदपाचो प्रस्ताध दरवरलो
म्हणतां म्हणतां फंड एकठ्यांय जालो
सरकाराचोय थोडो आधार घेतलो.

गांवांतल्या त्या शाळेचो म्हज्या
पुनरजन्म बाबा जाला आतां
” सरस्वती विध्यालय ” हें नाव सोडून
” सरस्वती सभाग्रह” जालां आतां

अजरामर उरुं हो पुनर्जन्म तीचो
मनांतल्यान उगतायतां विचार म्हजो
ओंठार उरतलें तीचें सदांच नांव
तीकाच लागून आयज घडलां हांव

majcards@gmail.com

अशी एकि राति

– सूर्या अशोक

 घराचे टेरेसाचेर फुलांझाडां पालचे मद्दें
पडलें दृष्टींतु तें काळें रूप तुजें
लांबता थंय मुकावेले विजे सरियेरी
उरफाटें, जशी काळके रातीचे काळे पाक्या वरी

आतांय तुजे चोंचींतु धरलेलें शिरपूट तें घट
आनी बेसला लागी, घालूक विसरून बोबाट
रडूक वा विलाप करूक अशक्त
तुजो तो मोगी गुंग बेसला एकटो, हा कष्ट!

काळका आनी उजवाडा चक्र घुंवत राबलें
उबचीं तुजीं मित्रां तुका वलय करताले
गाढ निद्रेंतु साकून तुका जागोवूक श्रम करी ते
तूं मू पडलेली बुडून निदेंतु सदाकाळाचे

एकदा जेन्ना हांव फुलां पळोवनु आनन्दित जातालीं
वा ताजो नाश करचे कीड्येंचेरी खतखतेतालीं
तेन्ना तूं आसताली माड्या पिड्यारी नम्राळी जावनु
लागी अपूरबाय करतालो तुका तुजो मोगी चोंचीन
एक नवे सुंदर संवसाराचो आरंभ पळोवनु
तुमचे दोगांचे खातीर संतोषान भरतालें मिजें मन

पुण आतां मिगेले फुल्लांचो तो झगझग गेला
जेन्ना साकून तुजें करपलेलें देह सरियेर लांबता
दिसता माका, तुजे कष्ट करूक समाप्त
पुण तूं तरी जाल्या केन्नाचीच मुक्त
नवे जीविताचे वज्यांतु साकून मू विमुक्त
तुजे तरणे भुजांचेर ना तर तें भार जातीत

नवे कुटुंबाक जावनु घोंटेर बांदतालो तो निसंशय
तुजो तो मोगी, माका काकुळट दिसलें अवश्य
तुजे खातीर, तूवें जागपाचे खातीर आशापूर्वक
राकतालो, ताजे लागी तूं उबून पावूक

भायर थंय विजेचे सरियेर लांबताली तूं
मिजो निश्वास दिसानदीस तूवें आयकलोच मूं
आनी अशी एकि राति आयली, मळब रडलेली
जेन्ना तुका तुजे आवयचे धन्य होंटींतु पावयली

(‘संबंद’ कविता संग्रहावेल्यान)

suryaashok1969@gmail.com

निमणी कविता

– शरतचंद्र शेणै

काळोख दाटलेल्या मळबांतल्यान
झगझगत्या जोगला भाशेन
निमणी कविता सुचतना
कागताक हात लावंचों ना
लिखणी हातांत घेवंचों ना..

अर्द सपनांत जागेर येवन
दुशेर दोळे आड जावन
सपनदृश्यां दिसचे भाशेन
निमणी कविता सुचतना
ओंटां मेरेन पांवची ना
कोणाकूच सांगचों ना..

फांतोडेचे पोरसांतल्यान
धांवत्या खेळत्या वार्या भाशेन
देनपाराच्या मळबार उदेवन
पळयत आसतां विरून वत्या
रंगीन पावसा धोणवा भाशेन
सांजेचे तळयेंत तोंड नियाळीत
सुद्द विसरिल्ले सैमा भाशेन
निमणी कविता सुचतना
हात लावंक सोदचों ना
उतरां विणून काडचों ना..

अकस्मात गिमा दिसान
गळत्या थंड मोत्यां भाशेन
निमणी कविता सुचतना
भुजांतल्यान पांखां फुटून
पिसोळ्या भाशेन उबतलों !
हल्को जवन हल्को जावन
वार्या ल्हारार पेवंतलों !

रडत्या पोरा मुखामळार
दूकांतल्यान हळू हळूच
फुलून येत्या हाशा भाशेन
निमणी कविता सुचतना
भुल्लुसून वतलों !
गुल्ल जावन राबतलों !
पांखाक पांख लायत फिरून
हावूंच कविता जातलों !

saratchandrashenoi@gmail.com

वाट पयता सैम राजा…

 – रमेश साजु घाडी

तरणें वत पडलां दारांत
नाकां आतां बसूंक  घरांत
पुरो जाल्याे टिव्ही आनीं
आख्खो दिस मोबायल हातांत .

शेता मदल्या वशीर धांव
कुडये शेण्यार उबो राव
सुटसुटीत कुड जाची
ताकाच जिणेंत मेळता वाव.

मान्शे वयल्यान उडयो मार
तळ्यार वचून  बुडयो मार
पाजी वेल्यान सुयो मारीत
पायांक धरून मुडयो मार.

फाट मात्शी वतान जळय
झाडार चडून घोटेर पळय
कितली मजा भल्ल्या गावांत
शारांतल्या इस्टांक कळय.

दरया वयले वेळेर धांव
नाकाक धरून खराक राव
मळबा तेंगशेर झोपय मारून
समदीराचो हाड रे थाव.

केगदीचें केलकें कातर
रोबण बांदून मार रे फातर
केदनां मजा करतलो तूं
आयज तुवेन केली ना तर !!!

नाणय गरयो गाठय हायस
थोड्यांक उणें थोड्यांक मायज
तोपे सांगटां खरवो थिगूर
चलात गरोवन हाडया आयज.

काजीर चड मुट्टे काड
फातर मारून  तोरां पाड
रानांत वचून कांटा तोड
बोल्सां भरून चुर्ना हाड.

सायकलीचेर बसून दोट्टी
दोंगरा वयली काड रे चट्टी
कट्टी भरून पिये निरो
धुंवता अजून काजु भट्टी…

खोलये धगान बियो भाजा
कितली हांगां भल्ल्या मजा
घरांत बसून रावल्या कित्याक
वाट पयता सैम राजा..
वाट पयता सैम राजा..

rameshghadi.rg@gmail.com

काव्य धन एक गिरेस्तकाय

– अविनाश कुंकळकर

काव्य धन एक गिरेस्तकाय ती संगल्याकच मेळनात
जांक्का मेळला तें खूब गिरेस्त जाला
पूण खूब शा जाणाक ताची किमत कळना

म्हज्या जिवीताची पुंजी ही
म्हज्या वांट्याक आयिल्लें धन
हीज म्हजी भांगरान भरिल्ली तिजोरी
हेच म्हजें समादानी काळीज
हेच म्हजें तुप्त मन

आवयबापायचें धन
तांच्या भुरग्यांच्या हांतातल्यान सोंपता
पूण हांव म्हजें हे काव्य धन
म्हज्या आवय बापायक ओंपता

गिरेस्त तो न्हय
जाचे कडेन आसता गाडयो,बंगले आनी खूब धन
गिरेस्त तो जाचे कडेन आसता
काव्य धन ! काव्य धन ! काव्य धन !

avinashkunkolkar1967@gmail.com

आयतार भुरगेपणातलो

        – उर्जिता भोबे

ती फांतोड खंय गेली
आवय कुशींतली
खंय गेलो धाक
बापायच्या दोळ्यांतलो

तो सुसेग खंय गेलो
खीणा खीणांतलो
खंय गेलो तो आयतार
म्हजे भुरगेपणांतलो

शेनवारच्यान लागिल्ली
ती आस फाल्यांची
तीश्टून वाट पळोवप
इश्टांच्या उल्यांची

आयतारचो धुडगूस
तीट्यावयलो मोडणांतलो
खंय गेलो तो आयतार
म्हजे भुरगेपणांतलो

खंय गेलें रेडयोवेलें
खळार आनी मळार
टीवीवेली रंगोली
महाभारतातले अवतार

राम रावण खंय गेलो
रामायणातलो
खंय गेलो आयतार
म्हजे भुरगेपणातलो

खंय गेलो डाव
गड्ड्यांचो घुलांचो
खंय गेलो खेळ
कोयणे बालांचो

लंगडेचो, खांब्यांचो
शेणा आंगणांतलो
खंय गेलो आयतार
म्हजे भुरगेपणांतलो

आयतारचो गरमगरम
च्यावेचो चुरको
तांबड्या तांदळा पेजेचो
निवांत तो भुरको
सुवाद खंय गेलो

कुळण्यातल्या हुमणांतलो
खंय गेलो तो आयतार
म्हजे भुरगेपणातलो
पोरसांतली दूर्वा ,  फुलां

पुंजावपाची  सर्त
वेळेवेल्या शिंपल्यांची
आमकां कोण अर्थ

खंय गेलो लीपयल्लो तो
शंख मेजा खणांतलो
खंय गेलो तो आयतार
म्हजे भुरगेपणातलो

भावा भयणीं वांगडा
पासय वेळेवेली
खीणान केलीं झगडीं
खीणान एकठांय जालीं

वेळेवेल्या रेंवेंच्या
कणाकणातलो
सांजवेळच्या सोबीत
भांगरा किर्णांतलो
खंय गेलो तो आयतार
म्हजे भुरगेपणातलो

आयजुय येता आयतार
आयजुय मेळटा फेरयाद
भुरगेपणातल्या आयताराची
वचना पुणून याद

शेणून गेलो सुवाद
कसो खीणा खीणातलो
खंय गेलो तो आयतार
म्हजे भुरगेपणातलो
खंय गेलो तो आयतार
म्हजे भुरगेपणातलो

urjitabhobe@yahoo.co.in

हांव असो घनदाट

                                     – रेश नरेंद्र कामत

भर गिमांतलें
रखरखीत वोत पियेल्या उपरांतचें
तुजें हें सुर्यफुलां भशेन फुलप
पळेतां हांव

भर मिर्गार
दडकांर दडको आंगार घेत
तुजें भिजून ओलें जावन रान कशें पेटप
पळेतां हांव

हांव असो घनदाट
तुज्या पाचव्याचार रानांत दडून
पळेतां एकटोच
सुर्यफुलां भशेन फुलिल्लो तुजो रंग हळडुवो…

pareshnkamat@gmail.com

म्हजोआनंद

–  संजीव वेरेंकार 
म्हजो आनंद मनोवपा  खातीर
माराण पेटोवन पेटोवन हांव
म्हज्याच आंगणात उडयतालो
त्याच वेळार म्हजो एक मित्र
बांदावेल्यान वतालो
म्हज्या मारणाचो आवाज
आयकून ताणे  थंयच्यानच
म्हाका फोन करून
प्रदूशणाचेर व्याख्यान दिवन
माराणाच्या प्रदूशणान
भलायकेक कशें त्रास जाता
 तें सांगून हांवे माराण
मारपाचे बंद करचे म्हणून
एक सारकी विनवणी करतालो
दुसरे दिसा रातचे वेळार
हांव ताचेच दारांतल्यान
तिनसानचे वेळार पासार जातालो
तेन्ना कितें पळयतलो !
काल प्रदूशणाचेर व्याख्यान दिवपी होच मित्र
आपले नातीचो  वाडदिस
मनोवपा खातीर
आंगणभर फोग पेटयतालो
हांव चिंतूकच पडलो !
काल माराणाच्या प्रदूशणाचेर
व्याख्यान दिवपी हो
फोगाचो  धुवर कसो करता?
चित्ता चित्ता म्हजी लायट पेटली
हांव मारता त्या माराणाची
चुकून बी आपणाचेर कीट
उसळत हाचीच ताका
भिरांत आशिल्ली, देखूनच  तो
हांवे माराण मारचे न्हय म्हूण
म्हाका विनयतालो !
verenkar.sanjiv@gmail.com
AKSHRA
error: Content is protected !!