மழை நின்ற பொழுதொன்றில்

நிலாரவி

மழை நின்ற பொழுதொன்றில்

மௌனமாய்

மலர்ந்திருக்கிறது பூமி

 

நீரிட்டு பூமி துலக்கியபின்

பளிச்சென்றிருந்தது

வானம்

 

நீர்த் திவலைகளை கோர்த்து சரமாக்குகின்றன மின்சாரக்கம்பிகள்

 

சிறகுகளைச் சிலிர்த்து

சிறுமழை செய்தன பறவைகள்

இலைநீர் துளிர்த்து

இன்னொரு மழை செய்தன மரங்கள்

 

இளம்குளிரை இதமாய்

போர்த்தியிருந்தது பூமி

தேங்கிய நீரில்

நிலம் நெய்த

சின்ன சின்ன

நீரோடைகள்

குழந்தைகளின்

காகித கப்பல்களுக்காக

காத்திருந்தன

 

சொட்டச் சொட்ட

நனைந்து நின்ற மரங்கள்

தலைதுவட்டும்

கதிரவனின் கைளுக்காக

காத்திருந்தன

 

மழை தந்த முத்தத்தில்

முகம் சிவந்தது மண்

ஈரக்காற்றில் கனமானது

இளைத்திருந்த பூமி

 

வண்ணப்பிறை ஒன்றை

வரைந்திருந்தது வானம்

 

கோப்பைத் தேநீரின்

இளஞ்சூட்டில்

இதழ்கள் அருந்தின

உன் நினைவுத் தேனை.

நனையத்  தோன்றுகிறவர்கள்

கார்த்திகா ராஜ்குமார்

“மழையே மழையே…. போ… போ

மற்றொரு நாள் திரும்ப வா ”

 

பால வயதிலேயே பாட வைத்து

மழையை மழலையினரிடமிருந்து மனதளவில்

விலக்கப் பார்த்து பெரியவர் முயன்றாலும்

பிள்ளைகளுக்கும் மழைக்குமான

உறவுகள்

ரகசியமாய் துளிர்த்துக் கொண்டே  இருக்கிறது

 

பெரியவர்கள் அறியாவண்ணம்

மழையிலும்  மழை நாட்களிலும்

விளையாட பட்டியலுண்டு பிள்ளைகளிடம்.

 

“மா மழை போற்றுதும்…  மா மழை போற்றுதும் ”

என்பாரும் புத்தகங்களோடு சரி .

“நீரின் றமையா துலகெனின் யார்  யார்க்கும்

வானின் றமையாதொழுக்கு..”

தாடிக் காரரின் தங்க வார்த்தைகள்

தேர்வுக்கு பிள்ளைகள்

மனனம் செய்வதற்கு மட்டும்.

 

ஐயன்மீர்

என்றாவது நீங்கள்

மழை சுபிட்சத்தின் அடையாளம்

மழைச்  சாரல்கள் தரும் பெரும் சுகம்

மழை சூழலை மாற்றும் மந்திரம்

மழை புது உருவினை எவருக்கும்

…………தருமொரு அற்புதம்.

மழை நனவாகும் கனவுகளின் இனிய அனுபவம் ‘

மழை புரிந்திருக்கும் தாவரங்களை

குளிர்விக்கிற ரகசியம் .

மழை கவிதைகளுக்கான ஜன்னலை

காற்றோடு திறக்கும்

மழை மனதில் மீட்டும்

பிரிய நினைவுகளின் பழம் இசையை ”

என்றெல்லாம் பிள்ளைகளிடம்

சொன்னதுண்டா ?

 

மழையைத் தொட ஓடும்

அவர்களிடம்

அப்படிச் செய்யாமல் இருக்க

கதைகள் சொல்லி, காரணங்கள் அடுக்கி, பயம் காட்டி

கடவுளின் மொழியை புரிய விடாமல்

அழிச்சாட்டியம் செய்கிறீர்.

ஆடிப்பாடி துள்ளி…

முக்கூடற்பள்ளு

ஆற்று வெள்ளம் நாளை வரத்
தோற்று தேகுறி- மலை
யாள மின்னல் ஈழமின்னல்
சூழமின்னுதே

நேற்று மின்றுங் கொம்புசுற்றிக்
காற்ற டிக்குதே-கேணி
நீர்ப்படு சொறித்த வளை
கூப்பிடு குதே


சேற்று நண்டு சேற்றில்வளை
ஏற்றடைக்கு தே-மழை
தேடியொரு கோடி வானம்
பாடி யாடுதே


போற்று திரு மாலழகர்க்
கேற்ற மாம்பண்ணைச்–சேரிப்
புள்ளிப் பள்ளர் ஆடிப்பாடித்
துள்ளிக் கொள்வோமே.”

மழையே வா

பாரதிதாசன்

மழையே மழையே வா வா — நல்ல
வானப்புனலே வா வா! –இவ்
வையத்தமுதே வாவா!

தழையா வாழ்வும் தழைக்கவும் — மெய்
தாங்கா வெப்பம் நீங்கவும்
உழுவாரெல்லாம் மலைபோல் எருதை
ஓட்டிப் பொன்னேர் பூட்டவும் மழையே…

தகரப்பந்தல் தணதண வென்னத்
தாழும் குடிசை சளசள என்ன
நகரப்பெண்கள் செப்புக் குடங்கள்
நன்றெங் குங்கண கணகண வென்ன மழையே…

ஏரி குளங்கள் வழியும்படி, நா
டெங்கும் இன்பம் பொழியும்படி, பொடி
வாரித்தூவும் பூவும் காயும்
மரமும் தழையும் நனைந்திடும்படி மழையே…

இல்லாருக்கும், செல்வர்கள் தாமே
என்பாருக்கும், தீயவர் மற்றும்
நல்லாருக்கும் முகிலே சமமாய்
நல்கும் செல்வம் நீயேயன்றோ? மழையே…

மழை

பாரதியார்

திக்குக்கள் எட்டும் சிதறி-தக்கத்
தீம்தரிகிட தீம்தரிகிட தீம்தரிகிட தீம்தரிகிட
பக்க மலைகள் உடைந்து-வெள்ளம்
பாயுது பாயுது பாயுது-தாம்தரிகிட
தக்கத் ததிங்கிட தித்தோம்-அண்டம்
சாயுது சாயுது சாயுது-பேய்கொண்டு
தக்கை யடிக்குது காற்று-தக்கத்
தாம்தரிகிட தாம்தரிகிட தாம்தரிகிட தாம்தரிகிட

வெட்டி யடிக்குது மின்னல்,-கடல்
வீரத் திரைகொண்டு விண்ணை யிடிக்குது;
கொட்டி யிடிக்குது மேகம்;-கூ
கூவென்று விண்ணைக் குடையுது காற்று;
சட்டச்சட சட்டச்சட டட்டா-என்று
தாளங்கள் கொட்டிக் கனைக்குது வானம்;
எட்டுத் திசையும் இடிய-மழை
எங்ஙனம் வந்ததடா,தம்பி வீரா!

அண்டம் குலுங்குது,தம்பி!-தலை
ஆயிரந் தூக்கிய சேடனும் பேய்போல்
மிண்டிக் குதித்திடு கின்றான்;-திசை
வெற்புக் குதிக்குது;வானத்துத் தேவர்
செண்டு புடைத்திடு கின்றார்;-என்ன
தெய்விகக் காட்சியை கண்முன்பு கண்டோம்!
கண்டோம் கண்டோம் கண்டோம்-இந்தக்
காலத்தின் கூத்தினைக் கண்முன்பு

மொழியற்ற இலை

வைதீஸ்வரன்

இலை என்ற மொழியை

உலகம் சொல்லுவதற்கு முன்

இலையைப் பார்த்த மனதில்

என்ன அலை எந்த   மொழியில்

அதை நினைத்திருக்கும்?

கற்பனை சாத்தியமில்லை

 

மொழிகளால் கவிதையை   தினம்

மெழுகும் என் மனதில்

அந்த “மொழியற்ற இலையை ”

பறித்து வரும் வழியொன்று

தென்படுமா……என் வாழ்வுக்குள்?

***

To read the poem in English : http://www.akshra.org/tongueless-leaf

AKSHRA
error: Content is protected !!